To pytanie, na które KAŻDA osoba prowadząca katalog stron powinna odpowiedzieć w ciągu 3 sekund, obudzona o 3 w nocy.

Obawiam się niestety, że nawet po 10 minutowym zastanowieniu – po 8h śnie i w samo południe – duży procent właścicieli takich katalogów miałaby z odpowiedzią problem.

Jeżeli nie rozumiesz bez tłumaczenia, to znaczy, że nie zrozumiesz, choćbym ci nie wiem ile tłumaczył.

Pisałem już o Duplicate Content - niektórzy się zastanowili, ale do większości niestety nic nie dotarło :) Obawiam się, że nie dotrze i teraz, ale spróbuję..

 Jaki mam cel w postawieniu katalogu stron?

To pytanie, które trzeba sobie zadać zanim udostępnimy wszystkim możliwość dodawania swoich wpisów do nowo powstałego katalogu stron internetowych. Kilka powodów:

1. Promocja własnych stron internetowych
2. Miejsce na nasze linki
3. Darmowy kontent, który potem wykorzystujemy
4. Pod SWL
5. Wpisy premium, np. w katalogu firm

Każdy z tych powodów można podpiąć do jednego, najważniejszego - kasy.

Katalog ma zarabiać realne pieniądze.

Czy dzięki odsłonom, czy wpisom premium, czy sprzedaży punktów pod swl. Zawsze celem jest zarobek.

Co nie jest celem?

Unikalne opisy

Przypominam o wpisie z lutego 2010 i podlinkowanym przeze mnie duplikacie. Jak widać po grubo ponad roku, zduplikowane wpisy ciągle są w indeksie i mają się dobrze. Dlaczego? Na pewno nie dlatego, że są unikatowe :)

Dlaczego więc ciągle na skrzynkę dostaję informację o odrzuceniu wpisu w katalogu „bo tekst jest nieunikalny”?

Panowie i Panie ze swoimi seokatalogami!

Oto co muszę zrobić, żeby dodać stronę do Waszego katalogu:

1. Zamówić teksty u firmy zewnętrznej
2. Synonimizować teksty, żeby miały „unikalność”, najlepiej na zlecenie
3. Wykupić multikody, żeby można było w ogóle dodać stronę
4. Poświęcić swój czas albo zlecić komuś dodawanie, albo wykupić łamanie captchy i zapuścić dodawarkę
5. Sprawdzić maile
6. Powtórzyć punkt 4 dla odrzuconych wpisów
7. Podlinkować swoje wpisy

Co właściciele katalogów powinni robić?

1. Sprawdzić, czy strona istnieje
2. Sprawdzić, czy strona nie narusza żadnego punktu regulaminu
3. Zatwierdzić stronę, jeśli przechodzi testy z punktów 1 i 2

Co robią właściciele?

1. Sprawdzają, czy opis jest unikalny
2. Jak jest to dodają, jak nie to odrzucają

Ponownie – proponuję pytanie z początku: „po co stawiam katalog stron”?

Co można uzyskać po odrzuceniu setnego wpisu?

Nic.

Polecam też mały eksperyment – wystarczy sprawdzić po miesiącu, czy te wszystkie unikalne wpisy są ciągle unikalne. W 90% przypadków nie będą, bo zostały już skopiowane przez inne osoby i zaakceptowane w innych katalogach.

Historia

Może nauczyć naprawdę dużo.

Drodzy seowcy i seowczynie, sukcesja skryptu każdego popularnego katalogu wygląda mniej więcej tak:

1. Powstaje skrypt, który używany z głową przynosi korzyści i dla użytkowników, i dla właściciela
2. Skrypt zaczyna być naprawdę popularny, powstaje coraz więcej działających stron
3. Skrypt jest już tak popularny, że manualne dodawanie staje się katorgą, w powietrzu wisi…
4. …dodawarka do katalogów, która powstaje, bo zapotrzebowanie na szybsze dodawanie jest ogromne
5. Zaczynają się skargi właścicieli katalogów na złych seowców, którzy dodają treści w ogromnych ilościach
6. Walka obu frakcji jest już czymś normalnym, jedni wszystko odrzucają, drudzy spamują na potęgę
7. Przychodzi Google i zamiata

A jakby tak zatrzymać się w momencie, gdy skrypt staje się naprawdę popularny? Czy stałby się naprawdę popularny, gdyby osoby stawiające katalogi nie robiły paczek po 50 katalogów? Czy łatwiej byłoby wtedy o unikalny wpis (ja wiem, że i tak ten wpis nic nie da, i każdy będzie chciał unikalny opis)? Czy nie lepiej skupić się na kilku projektach i naprawdę je docisnąć i na nich zarabiać? Jeśli miałbym wybierać między zleceniem 500 unikalnych tekstów do 500 słabych seo katalogów a napisaniem 10 fajnych tekstów, które naprawdę zainteresują użytkownika (a na katalogu będzie prawdziwy ruch :) ) i przejdzie po nich na moją stronę, to wybieram opcję 2.

Ja swoje wpisy indeksuję sam (chociaż powinienem poczekać na zaindeksowanie, w końcu płacę za to), co robią inni to nie mój problem. W każdym razie nie mam ochoty opłacać copywriterów, dodawaczy, dodawarek  tylko po to, żeby właściciel katalogu miał odpowiedni site bez żadnego wkładu pracy własnej.

A na koniec

Poprawcie mnie, jeśli się mylę, ale.. czy katalog stron internetowych to nie powinno być miejsce, w którym każdy właściciel strony internetowej po uiszczeniu opłaty chce zaprezentować przeglądającym swoją stronę?

Jeśli ja, jako dodający, chcę opisać stronę w sposób wybrany przeze mnie, to kim jest właściciel katalogu, żeby odrzucać mi moje wpisy ze względu na styl, w którym je napisałem? Jeśli chcę napisać sobie wiersz o mojej stronie, żeby zainteresować tym ludzi, to chcę mieć taką możliwość.

Naprawdę, w którymś momencie coś się komuś pomieszało – katalogi są tworzone dla ludzi, którzy chcą dodać tam swoje strony. Właściciel katalogu powinien dbać o to, żeby ludzie chcieli dodać  do niego swoje strony. Katalogi nie powstały po to, żeby właściciele katalogów wymuszali na dodających dodatkowe, bezsensowne koszty.

I już naprawdę na koniec, mejl z dzisiaj:

Niestety Twój wpis *** został usunięy z Badanie-sprawozdan.pl – dobry katalog stron internetowych.

Prawdopodobna przyczyna: Beznadziejny opis! Jeśli rzeczywiście chcesz dodać wpis do katalogu wróc tu http://www.badanie-sprawozdan.pl i trochę się postaraj. Wpisy takiej jakości przyjmowane są tylko po dokonaniu opłaty 0, 62 gr.

Kariery w sprzedaży właścicielowi nie wróżę :)

Kilka dni temu Google ogłosiło wprowadzenie SSL (defaultowo) dla wszystkich zalogowanych użytkowników wyszukiwarki. Chwali się tym, że dzięki temu zabiegowi zwiększy się poczucie bezpieczeństwa i ochrona danych użytkowników. Przy okazji firma ogłosiła, że od tego momentu frazy, które wpisali użytkownicy trafiając na naszą stronę, nie będą pokazywać się w statystykach strony. Widoczne będzie tylko źródło ruchu.  Chyba że użytkownik kliknie w reklamę płatną, wtedy otrzymamy pełną informację.

Podwójne standardy? Hipokryzja? Wprowadzanie w błąd?

Czy może wszystko na raz?

Zestawienie obok siebie szczytnego celu ochrony danych użytkowników przez zastosowanie SSL wraz z ukryciem zapytań będących źródłem odwiedzin dla większości ludzi (dla mnie na początku też) wydawało się logiczne. Skoro wprowadzają SSL, tzn. że nie mogą przekazać referra, prawda? Nie.

Po prostu nie chcą tego robić. Fakt, że frazy z Adwords będą widoczne, powinien zastanowić nawet osoby kompletnie nie znające się na sprawach technicznych. Bo skoro jest to możliwe tutaj, to dlaczego blokować to samo dla fraz organicznych? Wie to chyba tylko samo Google. Chociaż w zasadzie to powinno być jasne i dla nas:  Google dba o naszą prywatność.. no chyba, że ktoś płaci im za dane i obliczanie ROI, wtedy już nie.

Opinie

Oburzenie w blogosferze (nie tylko stricte seo) na świecie, nijak ma się do opinii na naszym rodzimym podwórku gdzie, oprócz neutralnych i (w miarę) racjonalnych wpisów,  jak zwykle możemy poczytać ciekawe opinie: że Google robi to specjalnie, żeby sprzedać płatną wersję Analytics (w aż taką hipokryzję chyba nawet ja nie uwierzę), lub że warto będzie poszukać alternatywy dla Google Analytics.. (jakby to miało znaczenie.. przypominam, zmiana dotknie nie tylko GA, ale wszystkie systemy statystyk).

Jednak moim faworytem jest Pan, który napisał:

Dla modelu pozycjonowania za efekt nic się nie zmieni. Tam się w statystyki właściwie nie zagląda.

Pogratulować tylko :)

 To co teraz?

Jakby ktoś nie zrozumiał o co mi tak w ogóle chodzi, to postaram się to napisać w punktach, w miarę łatwo i przystępnie:

• Na naszych oczach Google kopie w tyłek całą branżę SEO, mówiąc nam, że w statystykach nie będzie widoczna fraza, za pomocą której użytkownik wszedł na stronę
• Robi to nie dlatego, że musi, tylko dlatego, że ma taki kaprys (a poza tym, jak to testowali, to nikt nie zauważył)
• Przez to nie będziemy wiedzieć, które frazy przyniosły nam największy ruch /zrobiły sprzedaż, nie będziemy wiedzieć w jakie frazy inwestować, a które sobie odpuścić
• Może zrobić to w przyszłości też dla całego searcha zmieniając całkowicie branżę SEO (przypominam nie chodzi o SSL, tylko o czyszczenie refa)

Jeśli teraz nic z tym nie zrobimy, to za rok Google zrobi to samo z całym searchem, bo skoro „nikt nie oburzał się wtedy, to i teraz jakoś nam się to uda”. Skoro Rand Fishkin apeluje na seomozie o to, żeby pokazać Google, że nam się to nie podoba, to ja naprawdę przyłączam się do tego apelu.

(not provided)

To oznaczenie fraz, na które weszli użytkownicy zalogowani do Google z włączonym SSL. Wykres zaprezentowany poniżej przedstawia procent wejść oznaczonych jako (not provided) w czasie.  Będzie aktualizowany. Zachęcam wszystkich do robienia swoich analiz, może za jakiś czas będzie okazja się tym podzielić i porównać. Jak najprościej można ustawić sobie alert w GA jest opisane tutaj.

Ruch oznaczony jako (not provided) w %

Na sam koniec.. naprawdę, nie wkurza Was to? Stać nas jedynie na głupie uwagi i śmiechy na PiO?

Początek będzie jak u Hitchcocka, chociaż zupełnie nie odkrywczo.

Nie ma żadnych kar za duplicate content.

Uff.
Udało się to napisać.
Ciekawe po jakim czasie od indeksacji tego przez Google zostanę zbanowany za szerzenie herezji… a nie, zaraz.. nie zostanę.
Ktoś spyta dlaczego? Tak, bo Google samo o tym pisze.

Tu powinienem zakończyć wpis i zająć się czymś konstruktywnym, ale że mam masochistyczne zapędy, to rozwinę trochę temat.

but first…

Nie ma żadnych kar za duplicate content.

Czy to znaczy, że Google nic nie robi z DC? Nie, to znaczy, że nie ma żadnych kar za duplicate content. Są za to filtry.

Jeśli piszesz artykuł na swoją stronie i używasz CMS’a który automagicznie tworzy podstrony z tagami i kategoriami na których wyświetla się ponownie tekst i pojawiają się duplikaty, to Twoja strona nie dostanie bana. Po prostu Google określi sobie, która strona z tych wymienionych wyżej jest najważniejsza i wyświetli ją w wynikach na odpowiednią frazę.

Możesz też pomóc Google w określeniu  która strona jest najważniejsza używając specjalnego tagu – rel=”canonical”.

Możesz też zaoszczędzić na transferze i nie wpuszczać botów na określone podstrony (tagi, kategorie, archiwa, różne wersje strony głównej).

Powyżej w zasadzie omówiłem kwestie duplikacji treści w obrębie jednej domeny. Jak to wygląda w przypadku identycznych tekstów na różnych domenach?

O tak.

Pytania?

Świetnie.

Jakbym nie był złośliwy (a jestem) to nie napisałbym (a napiszę) o popularnym nie tylko w pl spinningu artykułów dodawanych do pressel pages (tych prawdziwych, z wartościa) i precli (tych polskich).

Nie wiadomo w sumie kto to wymyślił, ale w tym momencie żadna dodawarka nie może obejść się bez tzw skryptu mieszającego tekst (czyli spinnera). Tworzy się piękne teksty, wstawia synonimy i skrypt w pocie czoła wymyśla setki wersji jednego artykułu, który w większości wypadków wychodzi całkowicie bezsensownie (ale co za różnica, przecież to głupia wyszukiwarka, więc nie zauważa, że to ten sam artykuł – szkoda, że nikt nie pomyślał, że tak naprawdę fakt czy jest taki sam czy nie, nie ma znaczenia).

Dlaczego nie ma znaczenia?

Tutaj mamy sedno sprawy – artykuł, nieważne jak bardzo nieunikalny, czy też przespinnowany nie do poznania – nie pojawi się w wynikach wyszukiwania. Nie pojawi się w nich, bo strona (czytaj precel) nie posiada autorytetu, linków przychodzących, w zasadzie żadnej mocy, a autor artykułu nie pokusi się nawet o podlinkowanie wpisu.

Teraz wnioski większości dodających są zaprawdę na poziomie polskiego seło: jeśli artykuł był kopią – stwierdza się, że to przez duplicate content. Jeśli  jednak artykuł był spinnem,  to dlatego, że jakość tekstu jest jest za mało unikalna (i ten, to przez DC!) i trzeba zrobić kolejny bardziej unikalny.

No więc nie.

To dlatego, że dana Strona Nie Posiada Autorytetu.

Teraz – jeśli chcecie potwierdzenia – zajrzyjcie na jakieś forum us i poszukajcie oferty dodania jednego artykułu do sieci 100 blogów. Zapewniam, że efekty będą takie same, jakbyście dodali 100 przespinnowanych szitów. Dlaczego piszę o blogach zagranicznych? (specjalnie pomijam fakt, że tam wiedzą po co robi się sieci blogów i że się o nie dba – bo ludzie płacą za dodanie i przy braku efektów więcej płacić nie będą)

To kolejna zaleta mieszkania w tym kraju. Ktoś gdzieś napisał, że artykuły mają być unikalne (przypominam o tym ). Od tej pory każdy posiadający precla, bierze sobie za cel życiowy moderację artykułów i kasowanie nieunikalnych wpisów (jakby nie mógł sobie wziąć za cel życiowy linkowania tegoż precla i nie wstawiania 17 systemów wymiany linków czy też nie porzucania go po roku jak domena się skończy). Sam nie wie po co to robi i jakie to ma znaczenie, wie tylko, że trzeba je kasować bo przyjdzie wielki Google i będzie karać za Duplicate Content (koniecznie trzeba to napisać wielkimi literami).

Nie myli się co do jednego – wielki Google przyjdzie, popatrzy na stan strony, zobaczy syf, 17 systemów wymiany w stopce, śmieciowe linki przychodzące i wyzeruje domenę i cała moc (nikłą) która mogłaby przekazać. „Ale przecież nie miałem Duplicate Content!!!” zakrzyczy potem w rozpaczy właściciel precla na PiO i przestanie się już profesjonalnie zajmować seo, a swoich licznych klientów pozostawi z przekonaniem, że ci od seo to jakieś nieprofesjonalne gnojki które tylko obiecują efekty, biorą kasę i nic nie robią.

Tak więc, nawet jeśli przeczytałeś powyższy akapit i nie chcesz już spinnować artykułów, (bo wiesz już, że to bezsensu) to przy dodawaniu tekstów do ogólnodostępnych precli, moderowanych przez ludzi opisanych powyżej, i tak będziesz musiał to robić. Tak jak i ja robię. Absurd?  So what, to norma w tym kraju.

To teraz ktoś powie – ale  jak dodam 100 takich samych artykułów z moim linkiem i Google to odkryje  to na pewno dostanę jakąś karę.

Nie, nie dostaniesz.

Ale możesz poeksperymentować – dodaj 100 takich samych artykułów z linkiem do mnie. Będę naprawdę wdzięczny.

I ja wiem, że ten artykuł nic nie da i na PiO codziennie będą pojawiać sie pytania o DC, a każdy artykuł na preclu będzie musiał być unikalny.

and the beat goes on da da dum da dum da da.

Pozycjonowanie WordPressa

Prawda czy fałsz?

1. WordPress jest obecnie najlepszym systemem blogowym na świecie.
2. WordPress jest od samego początku idealnie zoptymalizowany pod wyszukiwarki internetowe.

Wydawałoby się, że odpowiedzi na oba te pytania są twierdzące, ale prawda jest niestety inna :) Tak, WordPress jest nalepszym systemem blogowym na świecie, ale nie, nie jest idealnie zoptymalizowany dla wyszukiwarek.

Optymalizacja WordPressa (SEO)

Tagi typu

{code type=php}

{/code} są naprawdę rozpoznawane przez Google i używanie ich bez przemyślenia do czego służą, jest błędem (oczywiście ja też nie jestem alfa i omega i popełniałem, popełniam i będę popełniać wiele błędów).

Dla przykładu użyjemy popularnej strony postawionej na WordPress – Antyweb.pl

Tytuł

{code type=php}{/code}

Tag ten jest ważny dla Google, bo wyszukiwarka ta wyświetla w swoich wynikach zawartość, znajdującą się pomiędzy tagami <title></title> jako tytuł, ale jest też niezmiernie ważny dla użytkownika, bo to właśnie tytuł zachęca go do kliknięcia.

Powyższy przykład obrazuje dokładnie jak nie powinna wyglądać konstrukcja tytułu. Dlaczego? Bo struktura jest najważniejsza.

Struktura optymalna: Tytuł postu :: (ewentualny) tytuł strony

Na początku powinny być najważniejsze informacje, czyli to czego szukamy. Następnie może (ale nie musi) być tytuł strony. Nigdy odwrotnie. W powyższym przykładzie, wpakowanie słowa „Archiwum” do każdego tytułu woła o pomstę do nieba.

Szybki i darmowy fix:

Otwieramy header.php naszej skórki i zamieniamy tytuł na coś takiego.

{code type=php}{/code}

W ten sposób tytuł naszej głównej strony będzie wyglądać tak:

Tytuł strony : Opis strony

a podstrony:

Tytuł podstrony : Tytuł strony

Nagłówki

{code type=php}Tagi

{/code}

<H1> to nagłówek strony, może być użyty tylko raz i powinien być użyty jako tytuł posta. <title> i <h1> powinien zawierać tą samą sentencję, żeby Google nie zastanawiało się o czym tak naprawdę jest dana podstrona. Niestety, w prawie każdej WordPressowej skórce, tag H1 jest użyty do wyświetlenia logo strony. Na naszej przykładowej stronie jest nie inaczej. Dzięki temu najważniejszym słowem dla Google na każdej stronie AntyWeba, jest właśnie „Antyweb”. Z tego co wiem, nie jest to zbyt istotna fraza i raczej nikt zainteresowany treścią bloga nie wpisuję jej do wyszukiwarki. Po co więc marnować na to <H1>? Nie mam pojęcia :)

Tagów <H2> używamy do tzw. śródtytułów w tekście. Nie używamy ich w stopce (tak jak na Antyweb), chyba, że chcemy żeby Google pomyślało, że zależy nam na frazach typu: Kategorie, Archiwum, O mnie.

Szybki i darmowy fix:

Otwieramy header.php i zamieniamy <H1> w logu, na zwykłego <diva> (potem oczywiście robimy to samo w pliku css). Otwieramy single.php i page.php i zamieniamy <H2> na <H1>. Otwieramy sidebar.php i footer.php i wywalamy wszystkie <H2> i zastępujemy je czymś innym. Proste? Proste.

Optymalizacja Meta Description.

W drugiej części zajmiemy się optymalizacją tagu meta description. Tym razem nie zmieniamy niczego wg zaleceń naszej jedynej i wspaniałej wyszukiwarki, tylko po to żeby lepiej się jej indeksowało, czy dla zagęszczenia słów kluczowych na stronie. Zajmujemy się za to stroną wizualną wyników, która prezentuję nam Google podczas wyszukiwania. Zostańmy przy przykładzie Antywebu, który jak zwykle jest do tego idealny. Przy zapytaniu site: pokazuje się nam coś takiego:

Prawda, że opis pod linkiem wręcz zachęca do odwiedzin? Nie? Right.

Meta description to z definicji tag który powinien opisywać zawartość naszej strony. Powinien być odpowiednio krótki, taki na 15-20 słów. Jest bardzo ważny dla nas, chociaż nie poprawia naszych wyników w rankingu Google. Jego zadaniem jest zachęcić szukającego do kliknięcia właśnie w nasz link. Czy opisy z Antyweba zachęcają? Mnie nie bardzo.

Co z tym zrobić?

Powiedzmy, że idealnym rozwiązaniem dla nas byłoby ustawienie dynamicznych meta tagów dla każdej podstrony naszego bloga. Blog generowałby opis bazując na pierwszych zdaniach naszego wpisu, lub na tzw excerpt o który możemy uzupełnić każdą notkę podczas jej pisania czy edycji.

Pozwala to nam, albo całkowicie zautomatyzować proces, czyli ustawić i zapomnieć, albo całkowicie przejąc nad nim kontrolę definiując ręcznie excerpt do każdego wpisu. Oczywiście możemy też używać ręcznej modyfikacji tylko do postów na których rankingu bardzo nam zależy, a resztę zostawić silnikowi WordPressa.

Różnica na obrazkach:

Tak to wygląda w przypadku nie ustawienia excerpt. Pobiera pierwsze zdania z postu.

a tutaj dane pobrane już z excerpt

Teraz fun part, czyli dopisujemy piękny kod:

{code type=php}

{/code}

i ustawiamy go między <head></head> naszej strony, czyli w pliku header.php w katalogu naszej skórki.

Zacznijmy od oferty SEO Pakietu w lokoz.info

64 adresy IP – 8 klas adresowych

Każdy z udostępnianych serwerów jest zaopatrzony w 64 różne adresy IP z 8 różnych klas adresowych – po 8 z każdej. Wszystkie klasy adresowe znajdują się w innej geolokalizacji. Większość adresów znajduje się w Polsce, jednak posiadamy również adresację z innych krajów np. Francji, Hiszpanii czy Anglii.

Cała idea naszego rozwiązania opiera się na jak największej różnorodności IP. Z kolei wszystkie adresy dostępne są poprzez jeden panel administracyjny oraz jedno konto FTP.

I w zasadzie wszystko jasne, tylko brać i stawiać wartościowe zaplecze, na które będą wchodzili ludzie i będą do nas linkować z wdzięczności ;-)

Wszystko obsługuje Direct Admin co dla niektórych jest wadą, dla niektóry zaleta, dla mnie jest zwykłym narzędziem do stawiania wart.. – w skrócie – do spamowania.

64 adresy IP rzeczywiście są, każdej domenę  po dodaniu do panelu, można szybko ustawić inne IP i stworzyć subdomenę, która dostanie… pierwsze IP z listy. Tak więc pierwsza i (prawie*) ostatnia bolączka hostingu SEO na lokoz.info to właśnie problem z subdomenami.

Wiadomo, każdy seowiec spamuję subdomeny jak może, zostawiając w spokoju domenę główną, żeby zachować resztki zdrowia psychicznego w przypadku bana na jakaś stronkę **. Dlatego niekoniecznie byłem uradowany, że każda subdomena musi być ustawiana ręcznie, no ale, nie uprzedzajmy faktów.

Jak ktoś zna DA (ja nie znałem, aż tak) to wie, że panelu obsługi samej subdomeny nie uświadczy się, dlatego wymyśliłem sobie sprytnie, że napiszę mejla do admina, z prośbą o pomoc.  Pomoc nadeszła dość szybko i po wymianie następnego mejla zamieniła się w gotowe rozwiązanie. Otóż, żeby zmienić IP subdomeny należy robić to ręcznie, zmieniając odpowiednie rekordy DNS w „Zarządzaniu DNS” danej domeny. Dostałem nawet przykład:

1. dodajemy subdomenę test
2. wchodzimy w „Zarządzanie DNSami” domeny
3. usuwamy wpisy: „test” oraz „www.test” typu A
4. dodajemy takie samy wpisy A tzn „test” i „www.test”, typ A i wpisujemy wybrany adres IP z puli adresów serwera

No i wszystko fajnie, wszystko działa, ale jednak wydłuża to znacznie zabawę z ustawianiem różnych IP dla różnych subdomen. Mam nadzieję, że kiedyś ktoś wymyśli coś, co usprawni ten proces, bo myślę że zostanę na tym hostingu czas jakiś.

Kolejna fajna sprawa (co odróżnia chociażby od iswift.eu która to usługę zaczynam testować od dzisiaj) to właśnie dostęp ftp – z jednego konta, po prostu wybieramy sobie domeny i łączymy się wrzucając odpowiednie skrypty z jednego miejsca. Można nawet pokusić się i przygotować sobie  pakieciki instalacyjne po czym zostawić ftpa na noc do działania i wgrywania*** a rano, tylko zmienić chmody ;-)

Podsumowując, pakiet seo w lokoz.info spełnia (prawie) wszystkie moje wymagania. Support mejlowy jest szybki, miły Pan dzwoni i daję rabaty na przedłużenie (3 miesiące gratis przy kupnie na rok ;-) a i z księgowości przychodzą w odpowiednim czasie fakturki.

Roboty mam zdecydowanie za dużo, więc pewnie pojawią się niedługo opisy dalszych hostingów z pakietem SEO jak i na pewno, pięknego programiku o nazwie eXdomain ;-)

* bo dzisiaj mi serwer leżał od rana ;-) (wyjaśniło się, że jest jakaś większa awaria, ale pierwsza i w zasadzie to coś normalnego, więc zdania nie zmieniam ;-) )

** różnica między banem na 1 subdomenę, a banem na domene z 10 wartościowymi serwisami jest ogromna. Chociaż nie ma to jak obudzić się pewnego pięknego wakacyjnego poranka, i stwierdzić, że dostało się bana na całe, dedykowane, IP ;-)

*** za to kocham sqlite, wrzucam i mam z głowy konfigurację bazy danych ;-)

PS. Looknijcie też tutaj:

1. Hosting SEO w Ionic.pl
2. Hosting SEO w Neteasy.pl

Kilka razy stworzyłem ofertę, opakowałem w pdf’a, byłem cały czas na telefonie, i co? I byłem za drogi. I pewnie też nie dorzuciłem darmowych chipsów.

Okazało się, że odpowiadanie na te oferty to zwykłe marnowanie czasu, zresztą dużo bardziej wolę dostawać zlecenia od ludzi czytających tego bloga, przynajmniej mogą mi pojechać tekstem, że mam się stosować do wytycznych wh, bo nie chcą filtra (jakby za black hat były jakieś filtry :P ), a nie usłyszę nigdy, że pozycje mają być sprawdzane co godzinę i potem wyciągana średnia ;-)

Anyway, piszę, bo dzisiaj znalazłem fajną aukcję – http://www.zlecenia.przez.net/oferta,32497 z fajnym przesłaniem http://niedlaoszustow.wordpress.com

Jak tam wasze urlopy? Też tak masakrycznie krótkie? ;-)

Większość wpisu powstała w miniony weekend, kiedy zrelaksowany stukałem w laptopa już praktycznie leżąc w łóżku. Polecam czytać go też w takiej pozycji i o takim poziomie relaksacji ;-)

SWL czyli system wymiany linków

Niedawno na PiO padło pytanie czym jest ten skrót, także mam nadzieję, że po odpowiednim wypozycjonowaniu (naturalnym rzecz jasna) wszyscy wpisując w Google ten skrót będą trafiali tutaj.

Tak więc po pierwsze, drodzy przyszli manipulatorzy indeksem Google: SWLe są nie polecane przez, przez pracowników Google, a za ich używanie możemy (i powinniśmy) spodziewać się reperkusji ze strony wielkiego G. Myślicie że w pl nam nic nie grozi? ;-) Pomyślcie jeszcze raz:

Po drugie – najczęstszą karą dla stron emitujących linki z SWL jest oczywiście filtr na wszystkie frazy oraz zerowanie PageRanku -  dla przykładu moja strona z lat młodości , która podczas ostatniego updejtu PR  zaliczyła spadek na wszystkie frazy (z pierwszej trójki do 30stki) oraz zerowanie z PR3.

Jeśli też jesteście w takiej sytuacji, to – bez ironii – polecam zdjąć wszystkie linki i przyznać się przed Google w Webmaster Tools, że byliśmy źli, ale że już nie będziemy i wysłać prośbę o ponowne rozpatrzenie. Dla spokojności ducha, uruchomiłem dodatkowo kampanię Adwords dla tej strony – kokosów nie wydam, bo fraza jest prawie nie oblegana, a zawsze pojawię się w odpowiednim miejscu. Teraz czekam.

No a po trzecie: cytat z Google

Nie bierz udziału w programach wymiany linków służących rzekomo poprawie pozycji witryn w wynikach wyszukiwania lub w rankingu PageRank. W szczególności unikaj linków do spamerów sieciowych i witryn ze „złych okolic sieci”, ponieważ może to pogorszyć pozycję w rankingu.

Wszystko jasne? No to o co chodzi właściwie z tymi SWL’ami?

Google stanowisko w sprawie SEO ma jasne: możemy zoptymalizować odpowiednio naszą stronę, a także utworzyć unikalną i wysokiej jakości treść. Po wykonaniu tych czynności pozostało nam już tylko czekać na docenienie przez innych użytkowników internetu, którzy zgodnie z logiką (logiką Google) zaczną do nas linkować sami z siebie. Możemy też dodać się do branżowych katalogów, uważając żeby były naprawdę branżowe (czytaj do DMOZ’a się możemy dodać ;) ).

Później możemy starać się zdobyć linki i traffic metodami socjalnymi, czyli wszystkie WykopoDiggo podobne serwisy, a także mikroblogi, czyli w zasadzie BlipoTwitter, który pomoże nam zbudować jeśli nie linki, to na pewno traffic (a jak mamy długotrwały traffic, to mamy też linki, bo ludzie  zaczną do nas linkować).

StefanFork socjalny.

To teoria (i praktyka w anglojęzycznym SEO) ale my, rozpatrzmy teraz przykład Stefana, który jest z Polski i prowadzi niszowy sklep internetowy sprzedający sztućce – StefanFork. Nie opłaca mu się zlecać pozycjonowania firmie SEO, a na AdWords póki co nie ma środków.

Optymalizacja strony Stefana – stefanfork.pl wykonana jest poprawnie, treść w postaci fotek pięknych sztućców też. Wszystkie największe katalogi w sieci mają wpisy z linkami do sklepu Stefana. Nikt jednak – pomimo kilkumiesięcznego stażu sklepu w sieci – nie linkuję do Stefana pisząc, że widział tutaj naprawdę fajne widelce (zaskoczeni? ;-) ).

Stefan próbuje wziąć sprawy w swoje ręce i zgodnie z wytycznymi Google szuka stron które są tematycznie powiązane z jego sklepem i rozsyła do nich mejle z prośbą o link do niego. Na 25 wysłanych mejli, dostaje 3 odpowiedzi odmowne i jedno wymowne „chyba cię poje***o”.  Pozostali właściciele stron milczą.

Stefan jednak nie poddaje się i postanawia sprowadzić widelce z dalekiej Afryki. Wie, że widelce wykonane z kości (nie chcemy wiedzieć czyich) mogą zainteresować użytkowników sieci i liczy na co najmniej główną stronę wykopupeel. Niestety, gdy tylko zamieszcza tam swoje linki, zostaje zwyzywany i obrażony w sposób o którym będzie mógł opowiadać swoim dzieciom, a jego materiał na temat widelców zostaje oznaczony jako „spam nie nadający się na główną stronę”. Ten sam los czeka też przyszły wykop o łyżkach i nożach kuchennych.

Stefan ponownie jednak nie załamuje się. Przez kilka tygodni powoli buduje sieć przyjaciół na polskim mikroblogu – Blipie. Gdy śledzi go już ponad 100 osób, przechodzi do ofensywy i zaczyna informować wszystkich nie tylko o tym, że zjadł właśnie zupę – jak większość użytkowników blipa – ale także czym tą zupę je, oraz zamieszcza linka do owej pięknej łyżki.  Niestety, ponownie nikt nie jest zainteresowany.

Facebook nie okazuje się też tym co Stefan sobie wyobrażał, a i wejść z profilu na Naszej Klasie  jest jak na lekarstwo. Stefan zaczyna myśleć, że odpowiednie pozycję na jego frazy są nie do osiągnięcia.

PiOzycjonowanie.

Pewnego dnia Stefan odnajduję forum na którym ludzie zachwycają się systemami wymiany linków, dzięki którym mogą w szybkim czasie uzyskać zadowalające pozycje na frazy na które chcą być znalezieni.

Stefan dołącza do jednego, wykupuje pakiet punktów i wpisuje do okienka odpowiednie frazy. Po kilku tygodniach zaczyna obserwować powolny wzrost pozycji na dane frazy. Ludzie zaczynają go odwiedzać, zaczyna sprzedawać sztućce.

–

To pierwsza część dłuższej serii wpisów prezentujących polskie Systemy Wymiany Linków przeznaczonych dla raczej początkujących. Sam nie przypuszczałem, że będę tutaj o tym pisał, ale ostatnimi czasy nowy userzy PiO mnie załamują ;-) Zresztą, mi też przyda się wizyta na tych wszystkich nowych SWL’ach.

Jeśli tytuł wydaje Ci się dziwny, to już spieszę z wyjaśnieniami ;-)

Wiadomo, że zgodnie z wytycznymi Google dla webmasterów, tworzymy strony o tak bogatej treści, że ludzie sami do nich linkują ze swoich hobbystycznych stron, do których niekoniecznie prowadzą miliony linków (tak jak do naszych ;-) ).

W statystykach często obserwujemy, wejścia z różnych (dziwnych?) stron, przechodzimy na nie i stwierdzamy, że niestety nie są nawet zaindeksowane.  Więc fajnie, stworzyliśmy wartościowe strony, zwykli ludzie do nas linkują a w wyszukiwarce i tak jesteśmy nisko. WTF Google? – chciałoby się zapytać ;-)

Tutaj z pomocą przychodzi Eli ze swoim postem z 2007 (tak z 2007, on jest po prostu tak zajebisty ;-) ).

W tym momencie oczekuję, że każdy przejdzie na stronę bluehatseo i przeczyta cały wpis (albo i cały blog, ale do tego trzeba wszystko sobie wydrukować i kupić kilka różnokolorowych zakreślaczy, żeby zrozumieć połowę ;-) ), dlatego nie mam zamiaru tłumaczyć czy robić czegokolwiek innego poza przejściem do sedna tego postu..

a sednem jest nowy plugin do WordPressa na który natknąłem się dzisiaj – Link Log Matcher.

Zasada działania jest piękna i prosta: za każdym razem, gdy ktoś trafi na naszego bloga nie z SERPów, a z normalnej strony, plugin tworzy niewidzialny iframe, który pinguje podstronę z której mamy wejście. Prawda, że genialne w prostocie? Zasada win-win: jeśli dana podstrona z linkiem do nas nie była w indeksie Google, to po chwili będzie – korzysta zarówno osoba do nas linkująca jak i my, bo cieszymy się z linka który Google dopiero teraz zauważy.

Metodę przetestowałem przed chwilą.

Blog A – w którym wyłączyłem pingowanie, napisałem nowy post w którym zalinkowałem do bloga B z zainstalowaną wtyczką LLM. Kliknąłem w odnośnik we wpisie na blogu A, przeszedłem po linku na blog B (obserwowałem jak w pasku łączy się z pingomatic; widać też oczywiście gotowy iframe w kodzie) i odczekałem chwilę. Po 6 minutach Google przyszło i zaindeksowało wpis na blogu A.

Wiadomo, że ta metoda nas nie zbawi, bo linki same budować się nie będą, ale przy założeniu, że tworzymy wartościowe strony (i że ludzie linkujący do nas mają ruch na stronie) możemy znacząco poprawić widoczność linków prowadzących do naszej strony.

PS. Jeśli tytuł ciągle wydaje Ci się dziwny, to zacznij oglądać How I Met Your Mother i wróc dopiero jak skonczysz kilka serii ;-)

Jako, że ostatnio analiza konkurencji pod daną frazę to moje ulubione zajęcie (tak, to ironia) to postanowiłem zapisać sobie co i jak robię. Może komuś początkującemu się przyda, a ja liczę na jakieś porady bardziej doświadczonych kolegów pozycjonerów.

Na początek narzędzia, czyli czego używam:

1. SEO Plugin for Firefox – czyli wtyczka analizująca między innymi: Page Rank strony, linki wg. Yahoo, wiek domeny i pełno innych czynników które można wykorzystać przy analizie konkurencji
2. SEO SpyGlass – czyli maszynka do sprawdzania anchorów backlinków prowadzących do strony, którą analizujemy. Można używać innych programów,czy stron analizujących backlinki, ale ja po prostu lubie ten

Oczywiście daną frazę już mam (bo mi zlecili) więc robię zwykle wyszukiwanie. Używam SEO Plugin for Firefox, więc przy każdym wyniku mam ustawione pokazywanie PR strony oraz ilość linków prowadzących. Zwracam też szczególną uwagę na wiek domeny, to czy w tytule strony jest zawarte moje słowo kluczowe, czy opis jest przypadkowy, czy też specjalnie napisany pod daną frazę, oraz czy fraza powtarza się nazwie domeny/podstrony. Jeśli jakaś strona ma sitelinks pod daną frazę, to przestaję myśleć o zdobyciu top1 ;-)

Oczywiście mógłbym oceniać po ilości wyników wyszukiwań na daną frazę i olać sprawę jak robią to nasi młodzi piozycjonerzy, którzy wyznają popularną w Polsce zasadę „nie znam się na tym, pomóżcie :( ile punktów z swla wystarczy?” ale przecież coś muszę robić.

Najważniejsze czynniki (kolejność dość przypadkowa):

1. Page Rank strony
2. Wiek domeny
3. Ilość linków przychodzących
4. Fraza kluczowa w tytule
5. Fraza kluczowa w opisie
6. Fraza kluczowa w linku/domenie

1. Wiadomo, że nie można się sugerować samym zielonym paskiem, ale każdy myślący wie, że jeśli za PR stoi duża ilość linków, to jest on miarodajny.

2. Im domena starsza, tym teoretycznie trudniej będzie ją zrzucić z topu. Oczywiście chodzi mi o to, że jakbyśmy mieli 2 identyczne strony, z taką samą ilością linków przychodzących, taką sama optymalizacją i ogólnie wszystkim takim samym, to o tym co będzie pierwsze może zdecydować wiek domeny.

3. W zasadzie najważniejszy czynnik określający trudność danej frazy. Jednak same liczby mogą nas wprowadzić w błąd (i zazwyczaj na mniej konkurencyjne frazy wprowadzają), dlatego koniecznie trzeba sprawdzić (np, przy pomocy SEO Spyglass) anchory linków prowadzących do strony.

Często zdarza się, że strona jest pod daną frazę wysoko tylko dzięki optymalizacji czy linkowaniu wewnętrznemu i mimo, że ma tysiące linków to łatwo będzie ją zbić z topu, dodając linki z odpowiednimi anchorami. Po określeniu anchorów linków przychodzących warto jeszcze spojrzeć na jakość tych linków. Może strony z których pochodzą maja i wysoki PR i kilka tysięcy linków przychodzących, ale dany link jest np. jednym z 600 linków na tej podstronie?

Punkty 4,5,6 nie są aż tak ważne (no, dobra, punkt 4 jest ważny) ale możemy z nich wywnioskować, czy konkurencja będzie nam robić problemy, czy też spokojnie utrzymamy nasze pozycje. Jak to poznać? Po prostu, po tym czy strony wysoko w rankingu są odpowiednio optymalizowane pod daną frazę. Jeśli widzimy frazę zarówno w nazwie domeny, tytule i opisie strony, to wiemy, że samą optymalizacją nic nie zdziałamy i trzeba wyciągnąć wielkie działa w postaci starej dobre zasady o wszystko mówiącej nazwie – linki, linki, linki.

Naturalnie na początku polecam też sprawdzenie jak prezentuję się fraza w adwords. Wysoka konkurencja i stawki na daną frazę oznaczają zwykle zabawę  z innymi specjalistami od SEO, co jak wiemy jest esencją tej pracy ;-)

Odkrywam w sobie nieśmiałą świadomość, że o czymś zapomniałem, ale zrzucę to na brak kawy. Dajcie znać w każdym razie ;-)

Spamblog – czyli wg definicji blog automatycznie pobierający content z innych stron, najczęściej wykorzystując do tego kanał RSS. Większość blogerów/internautów zwykle pakuję wszystkich twórców spamblogów do jednego worka z napisem: złodzieje. Ja jednak lubię przyglądać się różnym odcieniom szarości, bo wiem, że nic na świecie czarno-białe nie jest. Wyróżnić możemy więc 3 rodzaje twórców spamblogów.

1. Myślący.

Czyli te które za pomocą wtyczki wp-autoblog (najczęściej) używają excerpta z naszego posta, dodając na początku (lub na końcu) postu regułkę: (Autor bloga) napisał fajną notkę na temat: (temat) i potem 3 linijki excerptu. Taki spamblog daję nam link prowadzący do naszego wpisu i notkę zachęcająca do przeczytania. Także każdy internauta który trafi na spamblog przez Google, jeśli będzie zainteresowany artykułem, przejdzie na naszą stronę i każdy będzie szczęśliwy, bo naprawdę nie wiem czym taki spamblog różni się od serwisu social media, czy nawet katalogu. (I proszę nie pisać mi o Duplicate Content, bo jeśli myślicie że taki spamblog będzie konkurować z wami w serpach, tzn że nikt wam tych wpisów nigdy nie ukradł i bijecie piane dla zasady).

Plusy dla właściciela bloga:
Link z anchorem do naszego postu
Excerpt naszego wpisu zachęcający do odwiedzenia naszej strony

Minusy dla właściciela bloga:
Brak

Plusy dla splogera: (pomijam te oczywiste, wspólne dla każdego sploga)
Większość myślących blogerów daję sobie spokój z interwencją, bo wie, że taki spamblog to dla nich dodatkowa reklama i źródło trafficu, więc twórca w zasadzie może spać spokojnie.

Minusy dla splogera:
Brak

2. Nie wiem co robię, ale chyba ok?

Twórcy ci zwykle czytają na necie tutorial i nie myśląc zbytnio ładują cały RSS (czyli nie używają excertpa) bez linka zwrotnego do strony. Jak sobie radzić z takimi spamblogami pisałem już kiedyś w temacie Linki w RSS. Sposób ten pozwala na dodanie linka bezpośredniego do naszego artykułu, jak i 5 dodatkowych do innych powiązanych artykułów.

Ponownie, jeśli ktoś scrapuje twój content, tzn że tworzysz dobrego bloga, tzn że Google nie zacznie zaraz karać Cię za to, że ktoś od Ciebie ściąga artykuły. Ponownie więc, masz same korzyści .

3. Idiota.

Osoba która jest na tyle zaawansowana technicznie, że potrafi stworzyć skrypt, który pobierze nasz cały RSS i usunie z niego wszystkie linki, a jednak na tyle głupia, że myśli że uda jej się z tym uciec. W sensie, naprawdę, takie działanie można porównać, do kupienia nowej domeny, stworzenia na na niej blackhatowej strony i zgłoszenia jej do Google tego samego dnia. Tak, jeśli kradniesz content usuwając wszystkie linki, to ktoś Cię zgłosi, i to prędzej niż później, skoro takie strony zgłaszam nawet ja.

Plusy dla właściciela bloga:
Brak

Minusy dla właściciela bloga:
Silne oddziaływanie faktu kradzieży treści na ego blogującego, które zawsze doprowadzi do tego, że autor zgłosi do Google taki splog.

Plusy dla splogera:

Hmm, brak?

Minusy dla splogera:
Szybki ban.

Sposoby na Spamblogi.

Wszystkie sposoby będą dotyczyć radzenia sobie z 3 typem spamblogów.

1. RSS z niespodzianką.

Dzięki temu sposobowi, nasz sploger przy kolejnym pobraniu RSSów z naszego bloga, zamiast naszych wpisów dostanie niespodziankę w postaci np. bardzo nieładnych treści dla dorosłych. Musimy tylko namierzyć IP naszego sploga i ustawić regułkę w .htaccess naszego bloga

RewriteCond %{REMOTE_ADDR} ^80.80.80.80$
RewriteRule .* http://brzydki.rss/feed [R,L] 

Sposób nie działa,  gdy spamblog łączy się bezpośrednio z RSSem z Feedburnera. Zwykle jest tak, że autor sploga wpisuję adres naszej strony do skryptu/pluginu i daje mu działać. Wtedy niezależnie od tego czy mamy Feedburnera czy nie, i tak dostanie przekierowanie na feed podany przez nas. Jeśli jednak autor zadał sobie tyle trudu, że odszukał najpierw nasz adres na Feedburnerze i pobiera bezpośrednio stamtąd, to sposób nie zadziała.

2. Kontakt z autorem.

Piszemy mejla do autora, prosząc ładnie o usunięcie treści. Każdy chyba wie o co chodzi.
Przy okazji puszcze jeszcze pinga do Antywebu. Może Hazan przestanie już pisać takie notki jak ta do które linkuję, bo naprawdę, jego naiwność zabija. Ja wiem, że to polska i dla autora takie zachowania to jeszcze coś nowego, ale pisanie posta w stylu – ktoś mi podbiera treść, patrzcie jak go ośmieszę pisząc taką notkę – ośmiesza tylko twórce najczęściej odwiedzanego polskiego bloga.
Niektóre komentarze też zabijają – ciekawe czy po pisaniu o czystości internetu i braku moralności „obrońców spamu”, autorzy poszli posłuchać mp3 czy obejrzeć film ściągnięty z netu..

3. DMCA Notice

Jeśli przypadkiem nasz splog znajduję się na zagranicznym serwerze, to można wysłać tzw DMCA Notice na adres podany w kontakcie hostingu. Wystarczy napisać, że jesteśmy autorami danych postów (podać linki) i żądamy ich usunięcia. Hosting skontaktuję się wtedy z twórcą bloga i w 90% przypadków mamy problem z głowy. Przykłady DMCA Notice można znaleźć w necie, także nie będę podawał treści pisma (niech mnie ktoś oświeci, działa to na polskich hostingach?)

4. Zgłaszamy spam do Google.

Jeśli mimo zastosowanie 2 ostatnich podpunktów, autor ciągle ma nas gdzieś, to wysyłamy spamraport do Google. Oni załatwią sprawę szybko i bezboleśnie. Sposób jest skuteczny, ale nie polecam go stosować na początku – jeśli zrobimy to od razu, to autor po prostu kupi nową domenę i powtórzy proces. Jeśli jednak dostanie mejla z prośbą o usunięcie, lub hosting każe mu usunąć takej treści, to jest szansa, że się przestraszy, lub chociaż pomyśli co robi nie tak?

5. Usuwamy kanał RSS.

Metoda drastyczna, ale jeśli czujemy, że nie potrzebujemy RSSów to po prostu usuwamy kanał. W WordPressie można to zrobić dodając ten kod do pliku functions.php naszego theme.

function fb_disable_feed() {
	wp_die( __('Nie ma RSS. Powrot!') );
}

add_action('do_feed', 'fb_disable_feed', 1);
add_action('do_feed_rdf', 'fb_disable_feed', 1);
add_action('do_feed_rss', 'fb_disable_feed', 1);
add_action('do_feed_rss2', 'fb_disable_feed', 1);
add_action('do_feed_atom', 'fb_disable_feed', 1); 

6. Wysyłamy link do tego wpisu.

Bo przecież nikt nie lubi być idiotą ;)